تعداد نشریات | 418 |
تعداد شمارهها | 10,002 |
تعداد مقالات | 83,581 |
تعداد مشاهده مقاله | 78,083,634 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 55,021,616 |
مبانی فقهی – حقوقی اصل یکصد و یازدهم قانون اساسی ناظر به کنارهگیری رهبری | ||
مجله پژوهش های فقه و حقوق اسلامی | ||
دوره 16، شماره 60، شهریور 1399، صفحه 27-52 اصل مقاله (414.61 K) | ||
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/ijrj.2020.675496 | ||
نویسندگان | ||
ولی الله حیدرنژاد* 1؛ محمود جمال الدین زنجانی2 | ||
1دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده معارف اسلامی و حقوق، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، تهران، ایران | ||
2دانشیار دانشکده الهیات معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)،تهران، ایران | ||
چکیده | ||
پس از بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برای اولین در اصل یکصد و یازدهم مسأله «کنارهگیری رهبری» از تصدی منصب ولایت فقیه در قانون اساسی پیشبینی شد. در ارزیابی و تحلیل کلی از قانون اساسی مشخص میشود منظور از کنارهگیری همان استعفای مصطلح است که میبایست توسط مجلس خبرگان رهبری مورد تأیید قرار گیرد. هر چند که عدم پیشبینی ساز و کار استعفاء رهبری، مرجع پذیرش و نصاب آن در قانون اساسی و آییننامه داخلی مجلس خبرگان رهبری، محل نقد است. از منظر فقهای امامیه، ولایت از مقوله احکام است لذا قابلیت اسقاط و واگذاری ندارد بنابراین به اصل اولی امکان اسقاط و کنارهگیری از منصب ولایت امر، برای ولی فقیه متصور نیست. از طرف دیگر پذیرش و استمرار منصب ولایت فقیه تکلیف شرعی است، در صورتی که تصدی ولایت امر در شخص واحد و مشخصی تعیین پیدا کند، وجوب تصدی ولایت امر بر ایشان، واجب عینی خواهد بود و فقیه جامعالشرایط نمی تواند از تصدی منصب ولایت سر باز زند و یا از ادامه و استمرار آن منصرف شود. لکن اگر واجدین شرایط متعدد باشند، ولایت امر در شخص خاصی متعین نشده و کنارهگیری رهبری توالی فاسدی در مقوله حفظ نظام نداشته و مخالف مصالح جامعه اسلامی نباشد، کنارهگیری رهبری پس از موافقت مجلس خبرگان رهبری قابل تصور است. با مطالعه حکومتی سیره امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) نیز مشاهده میشود، که ایشان در سختترین شرایط، به عنوان تکلیف الهی، با قوت، انقیاد و رهبری جامعه اسلامی را در دست داشتند و شائبه کنارهگیری ایشان از حکومت بعد از خلیفه سوم، فاقد وجاهت است. میان اهل سنت اتفاق نظر در خصوص جواز استعفای خلیفه وجود ندارد لکن عموماً جواز استعفاء را به اصل اولی نپذیرفتهاند و عمدتاً قائلند که استفعاء خلیفه، در صورتی که کسی برای جانشینی او وجود نداشته باشد جایز نیست، لذا رخصت و جواز اولیه استعفاء و کنارهگیری خلیفه حتی در میان اهل سنت نیز با محدودیت مواجهه است. | ||
کلیدواژهها | ||
کنارهگیری؛ رهبری؛ مجلس خبرگان؛ فقه امامیه؛ تصدی ولایت امر | ||
مراجع | ||
| ||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,009 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 590 |