| تعداد نشریات | 418 |
| تعداد شمارهها | 10,013 |
| تعداد مقالات | 83,708 |
| تعداد مشاهده مقاله | 79,590,004 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 56,281,656 |
چشم زدی به نقش محوری و کاربرد آرایه ای استعاره د رزبان عرفان | ||
| زیباییشناسی ادبی | ||
| دوره 13، شماره 53، دی 1401، صفحه 249-271 اصل مقاله (538.71 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| جلیل نیک نژاد* | ||
| دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی واحد اراک | ||
| چکیده | ||
| عرفان مناسب ترین و کوتاه ترین راه ممکن برای وصول به حق است. پدیده ای نافذ، پرجذبه و مبهم که حالات وتغییراتی را سبب می شود که از نگاه دیگران سؤال برانگیز است . این تحولات آنچنان موثر و مداوم است که زبان و کلام عارف نیز از آن تاثیر می پذیرد و در وجوه مختلف از زبان عمومی دور می شود و البته این بیگانگی لذت بخش را بیش از همه مدیون به کارگیری استعاره است. استعاره از مهم ترین نقش محوری و عوامل ابهام سازی در متون عرفانی است؛ لفظی که در معنای اصلی خود به کار نرفته است و به طبع می تواند برداشت های چندگانه ای به ذهن پویای خواننده القا کند. اما به راستی نقش محوری استعاره در متون عرفانی چیست و عارفان چگونه از آن در کلام خود بهره گرفته اند؟ در مقاله ی حاضر سعی شده است که به نقش محوری و مرکزی و نیز جایگاه این آرایه و شیوه ی به کارگیری آن در زبان و متون عرفانی پرداخته شود | ||
| کلیدواژهها | ||
| عرفان؛ تصوف؛ استعاره؛ تجربه؛ زبان عرفان | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 72 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 167 |
||