تعداد نشریات | 418 |
تعداد شمارهها | 9,985 |
تعداد مقالات | 83,469 |
تعداد مشاهده مقاله | 76,606,388 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 53,718,298 |
نقش ورزش شنای استقامتی بر وقوع آپوپتوز در میوپاتی دیابتی تجربی موش صحرایی | |||||||||||||
آسیبشناسی درمانگاهی دامپزشکی | |||||||||||||
مقاله 2، دوره 3، 4 (12) زمستان، اسفند 1388، صفحه 629-636 اصل مقاله (597.12 K) | |||||||||||||
نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | |||||||||||||
چکیده | |||||||||||||
میوپاتی دیابتی از عوامل عمده آسیب سلولهای عضلانی در بیماران دیابتی میباشد. هدف از این مطالعه تعیین نقش ورزش شنا بر وقوع آپوپتوز در میوپاتی دیابتی تجربی میباشد. در این مطالعه تعداد 56 سر موش صحرائی نر نژاد ویستار با سن 12 هفته و وزن 300-250 گرم انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 28 تائی توزیع گردید. دیابت با استفاده از استرپتوزوتوسین (50 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) به روش تزریق داخل صفاقی بهطور تجربی در هر دو گروه القا گردید. گروه تیمار در شرایط معمول تغذیه و نگهداری، بهمدت 12 هفته و هر هفته 5 روز و هر روز 1 ساعت مجبور به ورزش منظم شنا گردید. گروه شاهد در این مدت بدون هیچگونه فعالیت فیزیکی و ورزشی در همان شرایط معمول تغذیه نگهداری شد. پس از گذشت 12 هفته از بافت عضله دوسر ساق هر دو گروه نمونهبرداری و پس از پایدارسازی در فرمالین بافری 10 درصد، با استفاده از روشهای معمول تهیه مقاطع آسیبشناسی برشهایی با ضخامت 6-5 میکرون تهیه و به روشهای هماتوکسیلین-ائوزین و تکنیک اختصاصی تانل رنگآمیزی شدند. مطالعه آسیب شناسی بافتی در گروه شاهد نشانگر آپوپتوز و نکروز در سلولهای عضلانی بود. این تغییرات در گروه تیمار بسیار کم و اختلاف بین دو گروه همواره معنیدار بود (001/0p<). نتایج بهدستآمده از این بررسی مشخص نمود که ورزش شنا میتواند باعث کاهش تغییرات پاتولوژیک و بهبودی نسبی آسیبهای بافت عضلانی در موارد میوپاتی دیابتی گردد. | |||||||||||||
کلیدواژهها | |||||||||||||
آپوپتوز؛ میوپاتی دیابتی؛ ورزش شنای استقامتی؛ موش صحرائی | |||||||||||||
اصل مقاله | |||||||||||||
مقدمه
دیابت ملیتوس شایعترین بیماری متابولیکی است که با هیپرگلیسمی ناشی از کمبود مطلق یا نسبی انسولین مشخص میگردد (10). بیش از 150 میلیون نفر در جهان و نزدیک به 3 میلیون نفر در ایران به آن دچار هستند و پیشبینی میشود که این تعداد در سال 2010 به 221 میلیون نفر و طبق پیشگویی سازمان بهداشت جهانی، در سال 2025 به 300 میلیون نفر در بالغین خواهد رسید. این درحالی است که کاهش قندخون این بیماران با روشهای استاندارد و مصرف داروهای شیمیایی برای پیشگیری کامل از عوارض آن مانند اختلالات عضلانی،
مواد و روشکار تعداد 56 سر موش صحرائی سه ماهه از نژاد ویستار به وزن 300- 250 گرم انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه 28 تائی توزیع گردیدند. شرایط تغذیه و نگهداری برای هر دو گروه یکسان در نظر گرفته شد. جهت ایجاد دیابت در هر دو گروه از استرپتوزوتوسین نتایج بهدست آمده با استفاده از بسته نرمافزاری spss ویرایش 13 و آزمون آماری t-Test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و اختلافات با 05/0p< معنیدار تلقی شد.
اجرای تکنیک تانل برای تشخیص سلولهای آپوپتوتیک: برای این کار از کیت تانل (insitu cell death detection kit، POD، کمپانی Roche، ساخت کشور آلمان) استفاده شد. 1- ابتدا مقاطع تهیه شده پس از پارافینزدائی و آبدهی با پروتئیناز K مجاور و پس از انکوباسیون بهمدت 30 دقیقه در دمای 37 درجه سانتیگراد با محلول فسفات بافر شستشو و مقاطع بافتی با محلول واکنشگر تانل به میزان 50 میکرولیتر بهمدت 60 دقیقه در دمای 37 درجهسانتیگراد مجاور گردیدند. در این مرحله مقاطع بافتی پس از انکوباسیون با محلول مبدل (50 میکرولیتر) بهمدت 30 دقیقه در دمای 37 درجه سانتیگراد با محلول فسفات بافر شستشو و سپس با محلول دیآمینو بنزیدین تتراکلراید نیز مجاور و بهمدت 20 دقیقه در دمای 25 درجهسانتیگراد مجدداً انکوبه گردیدند. نهایتاً مقاطع بافتی با فسفات بافر شستشو و با تولوئیدین بلو رنگآمیزی شدند (2، 18 و 22). نتایج در مشاهدات ظاهری تغییرات آتروفیک و نکروتیک در بخشهای مختلف بافت عضلانی موشهای گروه شاهد مشاهده گردید. از نظر آسیبشناسی بافتی این تغییرات بهصورت کاهش بارز اندازه سلولهای عضلانی توأم با واکوئله شدن سارکوپلاسم بود. در سلولهای نکروتیک افزایش ائوزینوفیلی سیتوپلاسم مشاهده گردید. تغییرات فوق در گروه تیمار بسیار خفیف و در اغلب موارد قابل چشمپوشی بود (نگارههای 1 تا 4). تراکم شدید کروماتین سلولهای عضلانی و تکهتکه شدن آن در سلولهای آپوپتوتیک مشاهده شد که مرگ سلولی به روش آپوپتوز در این سلولها با رنگآمیزی تانل به واسطه قهوهای شدن سلولهای مزبور تأثیر شد
نگاره1- نمای ظاهری از بافت عضله دو سر ساق گروه تیمار (بالایی) و گروه شاهد (پائینی). به تغییرات آتروفیک در بافت عضله گروه شاهد در مقایسه با گروه تیمار توجه شود.
نگاره2- نمای ریزبینی از بافت عضلانی دو سر ساق موش گروه شاهد. به تغییرات دژنراتیو (پیکان 1) و پیکنوز هسته سلولهای عضلانی (پیکان 2) و افزایش خاصیت ائوزینوفیلی سارکوپلاسم سلولهای عضلانی (فلش3) توجه نمائید. (رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین، بزرگنمائی100×).
نگاره3- نمایریزبینی از بافت عضلانی دو سر ساق موش گروه شاهد. به ارتشاح سلولهای تک هستهای و رسوب کلاژن (پیکان 2) که سرآغاز شکل گیری فیبروز متعاقب نکروز بافت عضله میباشد (پیکان 1) توجه نمائید (رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، بزرگنمائی400×).
نگاره4- نمای ریزبینی از بافت عضلانی گروه تیمار که در آن نکروز سلولهای عضلانی (پیکان 2) و ادم بینابینی (پیکان 1)، قابل رویت میباشد. (رنگ آمیزی هماتوکسیلین– ائوزین، بزرگنمائی400×).
نگاره5- نمای ریزبینی از بافت عضلانی گروه شاهد که در آن سلولهای دچار آپوپتوز با واکنش تانل مثبت به رنگ قهوهای (پیکانها) قابل مشاهده میباشند (رنگآمیزی تانل، بزرگنمائی100×).
نگاره6- نمای ریزبینی از بافت عضلانی گروه تیمار که در مقایسه با گروه شاهد، تعداد معدودی از سلولهای دچار آپوپتوز با واکنش تانل مثبت (پیکان) قابل مشاهده میباشند (رنگ آمیزی تانل، بزرگنمائی100×).
تجزیه و تحلیل آماری دادهها: اختلاف میانگین تعداد سلولهای دچار نکروز و آپوپتوز بین گروههای تیمار و شاهد معنیدار بود (جدول 1).
جدول1- مقایسه میانگین مرگ سلولی به روش نکروز و آپوپتوز. بین دو گروه شاهد و تیمار
دادهها به صورت mean+SEM نمایش داده شده است.
بحث و نتیجهگیری میوپاتی ناشی از دیابت به عنوان یک ضایعه بسیار مهم توسط دانشمندان متعددی مورد بررسی قرار گرفته است و سعی در کاهش ضایعات بافت عضلانی بیماران مبتلا به دیابت از دیرباز آرزوی تمامی محققین سراسر دنیا بوده است. داروهای متعددی در این زمینه مورد استفاده قرار گرفته است اما تا به حال نتوانستهاند به شکل مناسبی عوارض حاصله از دیابت را در بافت عضلانی کاهش دهند. مدتی است که فعالیت فیزیکی و تمرینات ورزشی منظم در این خصوص مطرح گردیده است که در بررسی حاضر نیز به تأثیر بخشی از فعالیتهای منظم ورزشی نظیر ورزش شنا پرداخته شده است. همانطوری که در بخش نتایج نیز به آن اشاره گردید، ورزش شنا تاحدودی توانسته است ضایعات میوپاتی دیابتی را نظیر دژنراسیون و نکروز (فیبروز بافت عضله) کاهش دهد. چگونگی تأثیر ورزش شنا در کاهش شدّت عارضه میوپاتی، توسط محققین زیادی مورد بررسی قرار گرفته است (11 و 15). مکانیسمهای متعددی در القاء آپوپتوز متعاقب بیماری دیابت در میوسیتهای بافت عضلانی دخیل میباشند که از آن جمله میتوان به نقش استرسهای اکسیداتیو در بافت عضلانی موشهای دیابتیک اشاره نمود. رادیکالهای آزاد اکسیژن حاصله از استرسهای اکسیداتیو و غیر فعال شدن آنزیم کینازی ERK1/2 و فعال شدن آنزیم کینازی دیگری بهنام درمجموع، ورزش شنا با مکانیسمهای مختلف در بهبود میوپاتی دیابتی موثر میباشد. بنابراین نتیجه گرفته میشود که ورزش شنا میتواند یک رهیافت درمانی و پیشگیری کننده از عوارض دیابت در بافت عضلانی بیماران باشد، لکن کشف دلایل مؤثر بودن ورزش شنا و اثر آن در بهبودی میوپاتی ناشی از دیابت، نیازمند مطالعه بیشتری است. تشکر و قدردانی با تشکر از همکاران حوزه معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز. کلمات اختصاری AGE: Advanced Glycosylated Hemoglobin EGF: Epidermal Growth Factor ERK1/2: Extracellular Signal-Regulated Kinase GSK3β: Glycogen Synthase Kinase HbA1c: Glycosylated Hemoglobin HS: Heparin Sulphate HSPG: Heparin Sulphate Proteoglycans IGF: Insulin like Growth Factor JUN/C: C-Jun Amino-Terminal Kinase PARP: Poly (ADP-Ribose) Polymerase TGF-β: Transforming Growth Factor Beta
| |||||||||||||
مراجع | |||||||||||||
| |||||||||||||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,011 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 957 |